juri üyelerinin çağırısı

http://www.ytongakademi.com/video_list.asp?kategoriID=1

ne biçim de bakamıyorum iki üç gündür. Dropbox a  attım ama yine de görmezsin belki diyerek buraya da görsellerden birini atıyorum, anlatmak istediğim "katman" olayını açıklayabilir bir şey biraz gibi geldi. bir de sizin o avlu olayında da böyle kolajlar yapılabilir belki çizimsel belki videosal. bir bakınız. sevgiler ..

cok eskiz yetiştiremedim ben bugun bıraz yogundu nedense iş hayret dogrusu ama çokçok eskiz bir kurgu yaptım

http://v3.arkitera.com/yp524-kadikoy-iskelesi-ve-yakin-cevresi-ulusal-ogrenci-mimari-fikir-projesi-yarismasi-.html?year=&aID=3330

Bir avlu bir ceper ile sarili ama bu ceper birenerji bir akis olabilir illa bir bina,form ,kutle olarak dusunulmesin.avlu duragan bir yer evet aktiviteler var ama dinlenmek icin insanlar burda.avluyu yorumlayabiliriz faaliyetleri ile iste cekirdek citleyen teyzemler gibi..ceper ise hareketli olabilir donusebilir enerji icerisinde bir cok cesitte kullanilabilinir.avlunun negatifi yani burasi.

Space to culture yarışması

http://www.youngarchitectscompetitions.com/en/stc-competition.html

Crack dedik ya o bayagi iyi bence ama busra kullanmis ya acaba onu evirip cevirsek mi biraz mesela sizinti olabilir attim,hani kultur,yasam tarzi,benlik, ister istemez hayatimizi idame ettigimiz alanlara/ mekanlara siziyor kenarindan kosesinden bir catlak bulus siziyor ya filam belki onun gibi.

http://kolokyum.com/yazi/5746/3_odul__yeniden_kent_istanbul_kultur_universitesi_ulusal_mimari_proje_yarismasi__pihds2_postindustrial_heterotopological_defined_spaces_

Kent kültürünü dönüştürenler kentte yaşayan tüm toplumsal gruplardır. Kent, hem yeni/modern olanı, hem eskiyi, hem de kendiliğinden gelişen kentsel çevreleri aynı anda kapsar. Bu çevrelerin tümü kentsel kültürün dönüşüm sürecinde rol oynar.

Günlük yaşamın eğlence, mesleki yaşam, entelektüel
uğraşılar gibi değişik alanlarında söyleşi
sahiplerinin anılarında, tekrar eden tavır ve davranışlarla
birlikte sık sık tekrar eden yer ve mekânların
da olması dikkat çekicidir. Bu mekânlar şehir
için mnemonic yerlerdir; anımsatıcı özellikleri
vardır, belleği güçlendirirler. Söyleşi sahipleri yaşlı
kişilerdir ve genellikle geçmişin iyi, güzel taraflarını
anımsarlar. Hepsi 1940ların sonlarına kadar
Ankara’da mutlu bir hayat sürdüklerini, 1950 seçimleriyle
kendi yaşam tarzlarının ve şehrin değişmeye
başladığını söylemiştir.

Mnemonic:
(İngilizce: mnemonic, okunurken "m" düşer) hafızaya yardımcı bir öğrenme tekniğidir. Bir takım hatırlatıcılarla bilgilerin hafızadan daha kolay çağrılması hedeflenmiştir. Özellikle uzun süreli hafızayı geliştirmede ve öğrenmeyi kolaylaştırıcı bir teknik olarak kullanılır. Bu teknik sayesinde hatırlama sürecinin etkinliği artar ve bilgiler kısa süreli hafızadan uzun süreli hafızaya daha kolay bir şekilde taşınır. Nimonik tekniği genellikle sözlü şeylerin hatırlanmasında kullanılır. Yapılan araştırmalarda insan zihninde rastgele dizilere göre; mekansal, kişisel, şaşırtıcı, fiziksel, cinsel, esprili ya da başka anlamlı bilgilerin çok daha kolay bir şekilde hatırlandığı gözlemlenmiştir.

Varolmanın yeri mekân ise, biçimi de kültür.

Nasıl yersiz olamıyorsak, kültürsüzlük de, tanımı gereği, olanaksız.

'En kötü bina bile kendi döneminin tanığıdır. Binalar toplumların becerilerini gösterirler ve
gelecek nesiller bizleri yaptıklarımızla değerlendirecekler.'
Stefan Behnisch

"Mies’e göre, tasarlanan bir yapıyı yapılış amacına uygun olarak, işlev ve biçim uyumunu korumak belli bir zaman diliminde mümkündür. Bu zaman dilimi süresince, yapılış amacına uygun olarak kullanılan yapıda yapılacak işlevlerin farklılaşması sonucu, işlev ve form uyumu ortadan kalkacaktır. Bu uyumun ortadan kalkabileceği düşünüldüğünde; tasarlanacak olan bir yapının, çeşitli fonksiyonları ve farklı kullanıcı profillerinin ihtiyaçlarını barındırabilecek bir form verilerek yapılması gerekmektedir.
Bu tanımlamalardan ve söylemlerden yola çıkarak, Mies’in projelerinde farklı işlevlere izin veren ve farklı fonksiyonları barındırabilecek tasarımlar yapma arayışına girdiğini ve bu doğrultu da çalıştığı söylenebilir. Bu tanımlamalar ve söylemlerinin sonucunda, projeleri incelendiğinde, içinde bulunduğu arayış ve uygulamaları, netleştirmek mümkündür:

1. Değişken plan ve net bir konstrüksiyon
2. Birbirinden bağımsız taşıyıcı sistem ve duvar kurgusu,
3. Kapalı bir sistem oluşturmak yerine, tüm hacim içinde yüzen mekân anlayışı,
4. Karakteristik özelliklerini açıkça dışa vuran hammaddelerin kullanıldığı malzeme tercihi. "

"MEKAN ÜRETİMLERİ //

*Her toplumun, her üretim tarzının kendi mekânını ürettiğini (ilkel-köleci toplum mutlak mekânı, feodalizm tarihsel mekânı, kapitalizm ise artı değerin soyut mekânını üretmiştir) söyleyen Lefebvre (Lefebvre,1974), toplumsal mekânın üretiminin metaların üretimine benzemediğini de vurgulamıştır.  Mekânın üretimi acısından oldukça önemli olan toplumsal mekân kavramı, aynı zamanda, mekânı yalnızca değişim değeri olarak, soyut mekân olarak değil, kullanım değeriyle bağlantılı olarak toplumsal sınıflar, ara katmanlar ve sınıf fraksiyonlarının şekil vermeye çalıştığı bir mekâna -yaşam alanı olarak somut mekâna- gönderme yapmaktadır.

*Hepimizin yaşadığı fiziksel ve toplumsal alanlar olarak gerçek mekân maddi süreçler ve anlamlandırma süreçleri sonucunda üretilir. Ona göre, mekânda anlamlandırılma, tasarlanma (kavramsallaştırılma) ve yaşanma süreçleri iç içe gider. Yani yaşanan mekân, aynı zamanda gündelik yaşamın rutinleriyle kentsel gerçeklik (çalışma, özel yaşam ve dinlenme olarak ayrışmış yerlerin rotalar ve iletişim ağlarıyla)

Mekân üretiminde Özne Olma Durumu:

*Bireyselleşmeye zorlayan, rekabetçi bir toplum yapısının toplumsal gerçekliğinin öznesi, Gerçek’in yerine koyabileceği kolektif bilinçten yoksun, söyleminde kullandığı temsilcisi ile daha çok yabancılaşmış, ürettiği ürüne sahiplenemeyen bir öznedir Lacan’a göre.
  *Toplumsal dayanışmadan yoksun, günlük yaşamında haklarını koruma mücadelesinden uzak yaşayan seçmen özne, yalnızca söylemlerde yer alan sanal bir dublör müdür?






*Lefebvre’e göre devlet ( Lacan’a Göre Simgesel Düzen) günlük yaşamın kendisinin düşmanıdır. Çünkü devlet, yönetsel ve ekonomik egemenliğin soyut mekânını üretir. Ama imgesel gerçekliği eksik olduğu için, yeniden üretiminin toplumsal imgeye karşı reddi anlamına gelir.
*Lefebvre’e göre bu devlet anlayışı, kentin merkezi mekânında ortaya çıkan tarihsel kullanım değerlerini stratejik bir mekân uğruna yok eden çalışmasıyla anlatılabilir.
  *Şehrin trafikten arınmış bir toplanma yeri olan bir meydanı (örnek, Place des Vosges) kentsel yaşam farkına varılmaksızın ve ciddi biçimde dolaşımın atomlarının (otolar) boydan boya geçtiği soyut mekâna doğru bozulma gösterir. (Lefebvre1974).
  *Bir başka örnek verilirse: Mimarlık okullarında kentin en önemli olan taksim meydanı ile ilgili yapılan projelerin genellikle (müze, Ses ve Performans Binası, Sergi Alaları …. ) gibi projelerle yaklaşırken, Simgesel düzenin ise içinde özne konumunda olan sermaye Tarafından Önerilerin, AVM’ler, yeni taşıt yoları gibi projelerle yaklaşıma durumu gibi.
*Bu gerçekliğin kaybı ve Özne olmamanın durumu, yâda üniversitelerde sıkışmış, akademik jargonlarla hayata bakan bu yeni özne, Toplumsal dayanışma bilincinden yoksun, söyleminde kullandığı temsilcisi ile daha çok yabancılaşmış, ürettiği ürüne sahiplenemeyen bu özne ancak Lacan’ın bahsettiği gerçeklik kaybının Durumu olduğunu söylenebilir.   "



MAKALENİN TAMAMINI AKŞAM ATARIM

Yeraltı şehirleri/İstanbul: http://www.youtube.com/watch?v=fAb7tNrvIZs

Bir sloganımız olmalı. Amacımız bu, çıkış noktası bu diye tanımlamalı. çıkış noktası ve ilham vermeli. Bu bir söz olabilir mesela, bir kavram olabilir, ilham verici bir şey. Bi de bir karşıt duruşumuz olmalı,gündemden yola çıkıp, alt metin olarak en azından sunulmalı. bakındığım makalelerden mesela şöyle bir cümle çekebilirim diyip bir kenara not almışım: "It is horrible to see everything that one detested in the past coming back wearing the colors of future" -Jean Rostand gibi gibi ilham verici cümleler çıkarabiliriz bakarız belki.

Notes

Kentsel kimlik konusuna duyarsız olan hemen her ülkede kimliksiz kentler bașıboș biçimde ve sorunlarıyla birlikte büyümeye devam etmektedir.

Kimliği olan bir kent ne ișe yarar veya o topluma

ne kazandırır?

• Kentin kimliğinin olması, en bașta onu

diğer kentler arasından ayrılıp, tanınır hale

gelmesini sağlar,

• Buyume modeli kent kimliğine uygun

bicimde gelișir,

• Kentin var olan kimliğine zarar verecek

kullanımlar en baștan reddedilir,

• Toplumsal duyarlılık kent kimliğine bağlı

olarak artar,

• Yapılması dușunulen yatırımlarda nitelik ve

uygunluk aranmaya bașlanır,

• Kentsel kaynakların kullanımı kent kimliğine

paralel olarak rasyonalize olur.

Türkiye’de yerel idare merkezi yönetim yatırımcı kuruluşlar kentin planlamasında söz sahibi ve uygulatıcılar.iş planlamacılar ve mesleki odalara düşüyor aslında.

Her evin,yapının,mekanın bir hikayesi var. Bu hikayeler birleştiğinde  ise kentte bir kimlik beliriyor ve kentli tarafından daha sahiplenilip benimseniyor.Çünkü aslında kent içinde her hikaye kişisel ve bireysel bir kimlik içeriyor. Koruyup yaşatmak böylece kendiliğinden geliyor. Başka kültürlere,yaşamlara da merak uyandıran bir cazibe yaratıyor.

babamdan gelen keyword: hollywood dekorları. bende yaptığı çağrışım : klip http://www.youtube.com/watch?v=GIzDsGyxsQM&feature=kp böyle de bi aile... :D

istanbulun tarihine bakarsak
MÖ 667 byzantion
MÖ 387 Kalkedeon Pers imparatorluğu
Byzantion
Roma İmparatorluğu(Byzantium)
Antonius Agusta(Antonina)
330 yılında Roma İmp. başkent(Konstantinapolis)

şimdi şöyle ne yazmışım oraya çatlak , o aklıma şeyden geldi, biraz karışık yazıcam çünkü kafam da çok dağınık çok düşünce gelior ama mimari ürün çıkarmak bu kadar ucu açıkken bi de tek yöntem kullanmak biraz zorlayıcı değil mi kanks , çatlak diyodum, çatlak olayı büşranın bi projesi vardı barselonada yaptığı, bana atmştı porjelerini, crack, bi gazeteye de çıkmıştı falan, onu ordan bi keyword aldım. İstanbul üzerinden çalışırız diye düşündüm buralardayız sonuçta, lönk diye bir yerin planı üzerinde çalışmaktansa aprça parça alanlar alıp onların kesitleri, skeçleri,perspektiflerini kaydedeceğimiz görüntüler üzerine ekleriz, aralardan sızar, çatlakla onu kastettim. neden İstanbul, çünkü tarihi kimlik ve bunun sürdürülebilirliği ile modern yaşamın harmanlanamaması dendiğin İstanbuldan işporta şehir yok bence. bir sürü katmanı var bir belgesel izlemiştik morfolojide, sana da atarım , oda tarihi katmanları anlatıyordu işte roma yapıları Bizans osm ve modern türkiye zamanlarında ne gibi değişikliklere uğruyor ve nelerden kaynaklı gibi. o tarz bilgiler kullanabiliriz belki alacağımız görüntülerde dedim. hani günlük görüntüler olacak tabiki ama diğer katmanları da o görüntülerin üstüne bugün yaşasa nasıl olur gibi o zamanki kullanımı ve sonra belki alternatif kullanımlarıyla çizerek ekleriz gibi şeyler düşündüm. "katman" ve bu katmanın "çatlak"lardan "sızma"sı ile aynı zamanda bunun kenti "besleyen" ve "kenti yaşatan" "ana damar"lardan biri oluşunu ve bu şekilde "kentin kimlik" kazanmasınınasıl etkilediğini vurgularız. tabi ki sadece yapısal ve mekânsal olarak değil işte mimarinin sosyolojik ve psikolojik yaklaşımına da değinicez deriz ki o noktada senin de bahsettiğin gibi sokak teyzelerini çocuklarını vs kullanabiliriz, belki ses belki görüntü artık ne şekilde olursaaa,, gibi gibi şeyler düşündüm.

ama bunlar çok bikbik kısmı, bunlar için biraz felsefi metin falan inceleyelim bence çünkü bir mottomuz olmalı. böyle bir cümlelik.

ytong kültürel mimari aman yozlaşmayalım!

Selam
Topluluğumuz kültür mimarisi üzerine Venedik yolcusu kalmasın.
Elimizdeki

Küreselleşme, tüketim toplumu kültürü, sermayenin esnek örgütlenmesi gibi belirleyici girdilerin etkisi altında öne çıkan yeni dünya düzeni ve değerler sistemi, her şeyden çok tüketime bağlı göstermelik bir çeşitlenmeyi ortaya koymaktadır.

Özgürlük, çok seçeneklilik ve özgünlüğün zemini gibi sunulan bu düzen; uluslararası ortamda gelişen mimarlık üretimi ve mimarlığın asal değerlerine yönelik değer kaybının üzerini örtmektedir.

Bugün yerden bağımsızlaşan, kültürel referanslarını zayıflatan, kimlik kavramını artı bir pazar değeri olarak algılayan, bu anlamda yapay kimlik üretimini destekleyen bir model giderek yaygınlık kazanmaktadır.

Sahipsiz ve yer duygusundan arınmış kentler ve mekanlar, tarihin ve kültürün izlerini silen bir dönüşüm içinde mimarlık ile asli unsuru ve var olma zemini olan "zamana direnme", "zamanı, yeri, kültürü temsil etme", kavramları arasındaki ilişki zayıflamaktadır.

Bu saptamalardan hareketle, yarışma; kültürel süreklilik ortamını yaratmak adına ülkemizde bugünün mimarlık ve kent ortamına eleştirel bir bakışa, bu anlamda bazı geleneksel değerlerin yeniden işlevselleştirilmesine, yeni dünya düzeni ile süreklilik kurma sınırlarının anlaşılmasına odaklanmayı amaçlamaktadır.

Bu bağlamda, "Kültürel Süreklilik Aracı Olarak Mimarlık" başlıklı 2014 YTONG Mimari Fikir Yarışması; içinde olduğumuz hızlı dönüşüm sürecinde kültürel ortamı ve mimarlığın temel alanlarını sahiplenerek, dönüşümün olumsuz etkilerine karşı çok boyutlu bir sürdürülebilirlik kavramını sorgulayan düşünce, proje ve araştırmalara zemin oluşturmayı, mimarlığın bugünden geleceğe taşınabilecek özgün temellerinin ve asli değerlerinin tespit edilerek, bu değerlerin farklı ölçeklerde, yeni teknolojiler ve üretim süreçleri içinde ölçek ve sunum türü sınırı olmaksızın ortaya çıkartılmasını hedeflemektedir.

İlk akla gelen binanın önüne oturup çekirdek çitleyen yaşlı teyzeler( 2 gün önce yol sordum onlar her şeyi de bilir çok iyi gözlemcilerdir ) . belki sokak aralarında oynayan çocuklardan minik video kesitleri peyzajı nasıl kullandıkları ya da bina kesitinde bağdadi yapının anadolunun nasılda içine işlemişliği heryerde karşımıza çıkışı mı????